تجربیات دهه شصتی / آدرس وبلاگت یادت نره

ما آدمها وقتی کنار پارتنر یا دوستان خود هستیم و براشون حرف میزنیم سعی می کنیم با پارتنر یا جمعی که توش هستیم همراه باشیم و هیچ مخالفتی یا تضاد با حرف های جمع نداشته باشیم البته این بستگی به موضوع مورد بحث داره

مثلا توی گروه درباره فضایل اخلاقی اعم از صداقت و صبر و وفاداری صحبت میشه هر کس به نوبه خود خاطرات مرتبط با موضوع مورد بحث رو ارائه میده و کلی از خودش تعریف می کنه و من چنان ام و چنینم و چکارهایی کردمو کلا خودشو بالا میکشه هر کی ندونه فکر میکنه نائب امام غایب روی زمینه

آره

ولی خب متاسفانه کار وقتی به عمل میشه راحت همه اون تعریف ها و خود متشکری ها رو کنار می ذارن و اصل خودشون رو نشون میدن من همیشه به دوستان میگم همه توی استخر شناگر هستن این دریاست که شناگر واقعی رو نشون میده اونم دریای طوفانی

همه توی خوشی ها هم خوش برخورد هستن هم باوفا هم مهربون اما امان از روزی که به یه اختلاف کوچیک بخورن اون ذات پنهان شون رو عرضه میکنن جالبه که همه تهمت های عالم هستی رو میزنن و تورو به نجس ترین القاب و اسامی نسبت می دن .

نمی دونم آیا نیازه برای تحت تاثیر قرار دادن تا این حد طرف مقابلت رو پایین بکشی و لجن مال اش کنی . متاسفم واقعا . یعنی در عرض چند ثانیه قربونت بشم میشه کثافت عوضی . بعدا هم با معذرت خواهی همه چی رو ماست مالی کنی و بری

من یه واقعیت رو به همه میخام بگم اینو در ارتباطم با آدم های دور و برم فهمیدم . بخدا و به همه مقدسات عالم قسم هر چه سواد بالاتر میره شعور و شخصیت آدم ها کمتر میشه و غرور کاذب جانشین شون میشه . البته این درباره آدم های بی جنبه صدق میکنه که کمبود های فراوان عاطفی و اخلاقی دارند

خیلی خوب و مهمه که طرف مقابلت رو کمی در فشار و سختی قرار بدی تا اون ذات واقعی خودشو بهت نشون بده . تا بفهمی قراره کنار چه کسی زندگی کنی و به کی قراره تکیه کنی .

خلاصه که بیشتر صبر کنید تا بیشتر بفهمید