رسم

چه رسم جالبیست !

محبتت را میگذارند پای احتیاجت

صداقتت را میگذارند پای سادگی ات

نگرانی ات را میگذارند پای تنهایی ات

وفاداری ات را پای بی کسی ات

و

آنقدر تکرار می کنند که

خودت باورت می شود که :

تنهایی ، بی کسی و محتاج